De Marken, nieuwe blue zone?

Vaak als mensen vragen hoe het is om een huis te hebben in Italië vragen ze in eerste instantie waar het ligt. Om dit goed uit te leggen is best lastig. Dus vaak stel ik de wedervraag ben je een beetje bekend in Italië? Mensen kijken me dan vaak aan op een manier die mij doet vermoeden dat ze niet verder komen dan Rome. Misschien Florence nog kunnen bedenken en Milaan. Ik begin dan meestal met het gezamenlijke focuspunt Venetië. Iedereen weet waar Venetië ligt op de een of andere manier. Vervolgens zakken we gezamenlijk af langs de kustlijn. Rimini en San Marino. Vaak ontstaat er dan een denkrimpel op het voorhoofd van de gesprekspartner. Ik probeer dan nog Ancona. Maar meestal wordt de blik dan wazig. Een enkele keer tref ik iemand die wel eens in de Marken is geweest. Maar dan zijn we er nog niet. De Marken bestaat uit 5 provincies. In het Noorden begint de regio de Marken met de provincie Pesaro e Urbino, dan komen wij met de provincie Ancona. Macerata volgt, dan Fermo en Ascoli Piceno.

Waarom is Venetië zo bekend, Florence en Rome maar niet Ancona? Ik heb daar mijn eigen theorie over. Neem Giethoorn. Internationaal gezien kende tot een jaar of 10 geleden weinig toeristen Giethoorn. Nu wordt het het Venetië van het Noorden genoemd. Reden is natuurlijk internet en de publicatie van een artikel over Giethoorn in een gerenommeerd Chinees tijdschrift dat toeristen heeft getrokken waarbij toeristen altijd en overal willen gaan voor authenticiteit en traditioneel. Nu geldt dat voor heel Italië. Er is geen land dat zo hecht aan tutto a posto, alles is zoals het zou moeten zijn. Ook voor de Marken, want wat een explosie van natuur, cultuur en magnifieke stranden met een oneindige kustlijn, en honderden authentieke dorpjes komen wij tegen op onze tochten kris kras door de regio. Toch is de Marken redelijk onbekend.

Mijn theorie is dat het iets te maken heeft met de volksaard. Waar Toscaanse en Milanese handelsgeest Italiaanse luxemerken heeft opgeleverd en veel Engels sprekende Italianen, is de gemiddelde Italiaan in de Marken, meer schuchter en verlegen en niet van plan een woord Engels te spreken. Ze leven van de natuur, zijn van oudsher (wijn) boeren en veehouders en niet gericht op de handel. Maar dat is juist de charme van dit gebied. Het kost wat meer tijd om mensen te leren kennen, niet op de laatste plaats omdat elk dal haar eigen dialect heeft, maar wat is het een mooi gebied met heel veel kenmerken die doen denken aan de Blue zones.

Wat ons opvalt is hoeveel mensen wandelen en fietsen (move naturally), hoeveel gemeenschapszin, geloofsgemeenschappen en dorpsfeesten er zijn (belong and put family first), het belang van natuurlijke voeding (eigen wijn, olijf(olie), verse groentes en nadruk op plantaardig en vis en pasta), het devies is ‘work hard, rest hard’, tussen 12.00-16.00 is alles gesloten en sociaal samenzijn gaat gepaard met water koffie en wijn. Veel dus om voor naar de Marken te komen om te ‘ontstressen’ en van het goede leven te genieten en je te laten inspireren door de leefstijl van de Italianen die in de Marken wonen.