Cieli Rossi (rode luchten)

Wanneer je na een dagtochtje weer terugrijdt naar Rosora, komt het menig keer voor dat je echt prachtige rode luchten zult zien. Een bijzonder fenomeen en voer voor de mooiste foto’s als je (hobby)fotograaf bent.
Waar komt dit nou precies door?
In principe is zonlicht wit van nature. De verkleuring heeft vaak te maken met de verstrooiing en breking van het witte licht wanneer het binnendringt in onze atmosfeer. Het witte zonlicht wordt door kleine luchtmoleculen, kleine stofdeeltjes, waterdruppeltjes en kleine ijskristallen ontleed in verschillende kleuren.
Blauw licht wordt gemakkelijker in onze richting verstrooid dan rood licht. Er komt dus meer blauwlicht naar onze ogen dan roodlicht. Daarom zien we een blauwe hemel.
Maar waarom verandert de kleur dan bij zonsopgang of zonsondergang van blauw naar rood?

Zowel bij zonsopgang als bij zonsondergang staat de zon lager aan de horizon/hemel, daardoor leggen de zonnestralen een langere weg af om bij ons te komen. Door deze langere weg door de atmosfeer zorgt dit voor nog meer verspreiding van het blauwe licht en nog steeds weinig verspreiding van rood licht. Zodra het licht ons echter bereikt is er al zoveel blauw licht verstrooid, dat het blauw ‘op’ is. Je ziet dan eerst een goudgele kleur die later veranderd in rood.
Bij een erg droge lucht zie je vaak alleen om de zon een goudgele of oranje-rode gloed. Wanneer er daarentegen veel vocht in de lucht zit vindt er meer verstrooiing plaats en zie je rond de zonsondergang meer oranje en rode kleuren verschijnen. Luchtvervuiling of Saharastof kunnen het zonlicht sterk filteren waardoor de hemel intens verkleurt.

Italiani e i loro caffè (Italianen en hun koffie)

Wist je dat er in Italië dagelijks zo’n 70 miljoen kopjes espresso worden gedronken bij de vele koffiebarretjes die het land rijk is? En dat deze espresso volgens richtlijnen van het Istituto Nazionale Espresso Italiano worden samengesteld. Juiste hoeveelheden van koffie en water, de temperatuur en de druk waarmee het water door de koffie wordt gedrukt zijn van wezenlijk belang. Een espresso bestaat uit 6 tot 7 gram fijngemalen Arabica koffie. Gedurende 30 seconden moet hier 30 ml water doorheen worden geperst op de juiste temperatuur, namelijk 88 graden. Uiteindelijk heeft een kopje espresso niet meer dan 20 tot 30 ml aan water. Meer of minder tast de balans, textuur en geur aan. Een espresso bevat zo rond de 63 milligram aan cafeïne.

Naast de espresso heeft Italië nog tal van andere koffies, waaronder macchiato, cappucino en americano. Trieste is de koffiestad bij uitstek. In een later blog komen we daar nog op terug.

Macchiato
De macchiato is een échte Italiaanse koffie. Daar waar een espresso vaak binnen één slok wordt opgedronken, gaat dat niet op voor de macchiato die naast koffie ook melk bevat. Het maken van een latte macchiato kost best wat tijd. Eerst moet er melk worden op geschuimd (vette volle melk). Hierna moet het schuim tot 1 centimeter onder de rand van een groot glas worden ingeschonken. Doordat de melk als eerste wordt toegevoegd kan dit enige tijd rusten, waardoor de lagen mooi zichtbaar worden als de espresso wordt toegevoegd. Stap twee is het maken van de espresso. Deze moet voorzichtig in het midden van de melkschuimlaag worden geschonken. De espresso zal zich daardoor plaatsen tussen het schuim en de warme melk. Vaak lukt dit niet in één keer. Daarom heeft men een trucje bedacht. Door de bolling van een theelepeltje tegen de schuimlaag te leggen kan de espresso makkelijker worden ingeschonken. De (latte) macchiato is nu gereed, geniet ervan !

Cappuccino
Wanneer je na zeg maar een uur of tien in Italië een cappucino besteld, kijk dan niet raar op dat de barista (degen die de koffie voor u samen stelt) u wat vreemd aankijkt. De barista weet in ieder geval direct dat u geen Italiaan bent.
De cappuccino is voor Italianen een echte dagstarter en wordt meestal vóór of tijdens het ontbijt gedronken. Italianen staan erom bekend dat ze niet veel werk maken van het ontbijt. Veel Italianen eten slechts een croissant of brioche bij de cappuccino.
Om de cappuccino een aantrekkelijkere uitstraling te geven worden er door barista’s figuurtjes in de schuimlaag getekend doormiddel van een speciale inschenktechniek van de opgeklopte melk. Soms wordt er nog kaneel of cacaopoeder toegevoegd.
De ochtend is voor menig Italiaan dus het enige moment van de dag dat zij een cappuccino zullen drinken. Als ze op het moment staan om te gaan beginnen aan hun werkdag, wordt er nog snel een espresso naar binnen gewerkt binnen één slok. Dit zodat ze vol aan de bak kunnen gaan en net die extra boost krijgen om de dag scherp te beginnen.

Americano
Deze koffie bevat meer water en mee cafeïne dan een espresso. De espresso bevat rond de 63mg aan cafeïne, terwijl de americano een cafeïne gehalte bevat van 225mg! De americano heeft zijn naam te danken aan de Amerikaanse soldaten uit de tweede wereldoorlog. De soldaten creëerden deze koffie, omdat het hen deed denken aan thuis. De americano kan worden gezien als een normale koffie, alleen met een grotere hoeveelheid heet water dan een espresso. Door het toevoegen van een grotere hoeveelheid water wordt de smaak van filterkoffie gecreëerd. Sta je nu zelf in een Italiaanse bar of restaurant, dan kan er een espresso besteld worden door simpelweg caffè te zeggen.

De Marken, nieuwe blue zone?

Vaak als mensen vragen hoe het is om een huis te hebben in Italië vragen ze in eerste instantie waar het ligt. Om dit goed uit te leggen is best lastig. Dus vaak stel ik de wedervraag ben je een beetje bekend in Italië? Mensen kijken me dan vaak aan op een manier die mij doet vermoeden dat ze niet verder komen dan Rome. Misschien Florence nog kunnen bedenken en Milaan. Ik begin dan meestal met het gezamenlijke focuspunt Venetië. Iedereen weet waar Venetië ligt op de een of andere manier. Vervolgens zakken we gezamenlijk af langs de kustlijn. Rimini en San Marino. Vaak ontstaat er dan een denkrimpel op het voorhoofd van de gesprekspartner. Ik probeer dan nog Ancona. Maar meestal wordt de blik dan wazig. Een enkele keer tref ik iemand die wel eens in de Marken is geweest. Maar dan zijn we er nog niet. De Marken bestaat uit 5 provincies. In het Noorden begint de regio de Marken met de provincie Pesaro e Urbino, dan komen wij met de provincie Ancona. Macerata volgt, dan Fermo en Ascoli Piceno.

Waarom is Venetië zo bekend, Florence en Rome maar niet Ancona? Ik heb daar mijn eigen theorie over. Neem Giethoorn. Internationaal gezien kende tot een jaar of 10 geleden weinig toeristen Giethoorn. Nu wordt het het Venetië van het Noorden genoemd. Reden is natuurlijk internet en de publicatie van een artikel over Giethoorn in een gerenommeerd Chinees tijdschrift dat toeristen heeft getrokken waarbij toeristen altijd en overal willen gaan voor authenticiteit en traditioneel. Nu geldt dat voor heel Italië. Er is geen land dat zo hecht aan tutto a posto, alles is zoals het zou moeten zijn. Ook voor de Marken, want wat een explosie van natuur, cultuur en magnifieke stranden met een oneindige kustlijn, en honderden authentieke dorpjes komen wij tegen op onze tochten kris kras door de regio. Toch is de Marken redelijk onbekend.

Mijn theorie is dat het iets te maken heeft met de volksaard. Waar Toscaanse en Milanese handelsgeest Italiaanse luxemerken heeft opgeleverd en veel Engels sprekende Italianen, is de gemiddelde Italiaan in de Marken, meer schuchter en verlegen en niet van plan een woord Engels te spreken. Ze leven van de natuur, zijn van oudsher (wijn) boeren en veehouders en niet gericht op de handel. Maar dat is juist de charme van dit gebied. Het kost wat meer tijd om mensen te leren kennen, niet op de laatste plaats omdat elk dal haar eigen dialect heeft, maar wat is het een mooi gebied met heel veel kenmerken die doen denken aan de Blue zones.

Wat ons opvalt is hoeveel mensen wandelen en fietsen (move naturally), hoeveel gemeenschapszin, geloofsgemeenschappen en dorpsfeesten er zijn (belong and put family first), het belang van natuurlijke voeding (eigen wijn, olijf(olie), verse groentes en nadruk op plantaardig en vis en pasta), het devies is ‘work hard, rest hard’, tussen 12.00-16.00 is alles gesloten en sociaal samenzijn gaat gepaard met water koffie en wijn. Veel dus om voor naar de Marken te komen om te ‘ontstressen’ en van het goede leven te genieten en je te laten inspireren door de leefstijl van de Italianen die in de Marken wonen.