Cieli Rossi (rode luchten)

Wanneer je na een dagtochtje weer terugrijdt naar Rosora, komt het menig keer voor dat je echt prachtige rode luchten zult zien. Een bijzonder fenomeen en voer voor de mooiste foto’s als je (hobby)fotograaf bent.
Waar komt dit nou precies door?
In principe is zonlicht wit van nature. De verkleuring heeft vaak te maken met de verstrooiing en breking van het witte licht wanneer het binnendringt in onze atmosfeer. Het witte zonlicht wordt door kleine luchtmoleculen, kleine stofdeeltjes, waterdruppeltjes en kleine ijskristallen ontleed in verschillende kleuren.
Blauw licht wordt gemakkelijker in onze richting verstrooid dan rood licht. Er komt dus meer blauwlicht naar onze ogen dan roodlicht. Daarom zien we een blauwe hemel.
Maar waarom verandert de kleur dan bij zonsopgang of zonsondergang van blauw naar rood?

Zowel bij zonsopgang als bij zonsondergang staat de zon lager aan de horizon/hemel, daardoor leggen de zonnestralen een langere weg af om bij ons te komen. Door deze langere weg door de atmosfeer zorgt dit voor nog meer verspreiding van het blauwe licht en nog steeds weinig verspreiding van rood licht. Zodra het licht ons echter bereikt is er al zoveel blauw licht verstrooid, dat het blauw ‘op’ is. Je ziet dan eerst een goudgele kleur die later veranderd in rood.
Bij een erg droge lucht zie je vaak alleen om de zon een goudgele of oranje-rode gloed. Wanneer er daarentegen veel vocht in de lucht zit vindt er meer verstrooiing plaats en zie je rond de zonsondergang meer oranje en rode kleuren verschijnen. Luchtvervuiling of Saharastof kunnen het zonlicht sterk filteren waardoor de hemel intens verkleurt.